Skip to content

Przeszłość – przyszłość

Gdzie byli geje, gdy ich nie było? A lesbijki? Czy urodziły się wczoraj? A osoby trans? Są wymysłem ostatnich miesięcy?

To tylko z pozoru niemądre pytania. Wynikają one z dwóch kwestii. Pierwsza dotyczy tego, jak przez wieki kategoryzowano i dzielono ludzi ze względu na ich płeć, seksualność, cielesność. Jakie nadawano im nazwy, gdzie umieszczano ich w hierarchiach społecznych i kulturowych. To wielki temat, któremu poświęcił swoje dzieło jeden z bohaterów bieżącego numeru „Tęczowego Poznania” – francuski filozof, Michel Foucault, autor „Historii szaleństwa w dobie klasycyzmu”, „Nadzorować i karać” czy „Historii seksualności”.

I kwestia druga, bezpośrednia z pierwszej wynikająca. Czy osoby LGBT+ w Polsce świadome są tej bogatej i przeważnie trudnej historii, czy wiedzą, jak różnorodne doświadczenia były udziałem ich nieheterormatywnych przodków i przodkiń?

Mam wrażenie, że znajomość przeszłości, nawet stosunkowo niedawnej, jest wśród tęczowej społeczności znikoma. A przecież bez wiedzy o przeszłości nie sposób projektować przyszłości. Ignorancja sprawia bowiem, że znowu popełniamy błędy już kiedyś popełnione, wpadamy w pułapki, w które już kiedyś wpadliśmy, nie dostrzegamy niebezpieczeństw, które nie raz nam już zagrażały.

Dlatego w tym numerze jednocześnie spoglądamy wstecz i w przód. Sergiusz Rycaj pisze dla nas o książce Remigiusza Ryzińskiego „Foucault w Warszawie”, poświęconej tyleż pobytowi naukowca w stolicy PRL-u w latach 50. XX wieku, co polskiemu środowisku homoseksualnemu tamtych lat. Natomiast Hanna Jaśkiewicz zastanawia się, co stanie się w Polsce, gdy przeminie obecny układ władzy i jak to wpłynie na sprawy LGBT+.

Zofia Holeczek dzieli się swoimi wrażeniami po obejrzeniu horroru z wątkami lesbijskiego pochodzącego sprzed ponad czterdziestu lat, zaś Paweł Binek recenzuje najnowszą produkcję kina gejowskiego – „Pięknego drania”, obecnego właśnie na naszych ekranach.

Na koniec zaś proponujemy tekst Kingi Kosińskiej, która przekonuje, że nigdy nie jest za późno na przebudzenie. Duchowe, cielesne, życiowe…

A także, oczywiście, zapraszamy na warszawską Paradę Równości.

Przed Wami nowy numer „Tęczowego Poznania”.

 

Bartosz Żurawiecki – krytyk filmowy, dziennikarz, pisarz. Szef działu recenzji w miesięczniku „Kino”. Autor blogu filmowego „Czego nie widać” na stronie kanału alekino+. Współautor książek: „Homofobia po polsku”, „Autorzy polskiego kina”, „Parametry pożądania”. Autor powieści „Trzech panów w łóżku, nie licząc kota”, „Ja, czyli 66 moich miłości”, „Nieobecni”, „Do Lolelaj. Gejowska utopia” oraz zbioru sztuk teatralnych „Erotica alla polacca”.

 

Zdj. Maciej Krajewski vel Łazęga poznańska

Dodaj komentarz jako pierwszy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *