Skip to content

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć, ale…

Człowiek uczy się całe życie. A jak się już czegoś nauczy, to umiera. My jednak, wbrew pesymistycznym prognozom (egzystencjalnym i społecznym), poświęcamy nowy numer „Tęczowego Poznania” edukacji. Zwłaszcza, że o wielu sprawach, o których piszemy, nie dowiecie się w szkole. W każdym razie, na pewno nie w najbliższych latach.

Będziemy się więc starali zapełnić tę lukę, zwłaszcza że osoby LGBT+ bardzo często same nie są świadome swojej historii i swojej kultury. Czy zdajecie sobie, na przykład, sprawę, jak istotną rolę we wprowadzaniu wątków queerowych do świata sztuki odegrał wybitny polski kompozytor, Karol Szymanowski? Jeśli nie, dowiecie się tego z tekstu Pawła Binka.

Są zresztą tematy, które i w naszym środowisku wydają się novum. Na przykład, co to jest aseksualność? Czy to kolejna orientacja? Czy osoby aseksualne mieszczą się w tęczowym spektrum? Przeczytajcie wywiad Krystiana Huberta Sokołowskiego z Misią, deklarująca się jako A.

Tych zaś, którzy nie wiedzą, jak wyleczyć homo, zapraszamy do lektury tekstu Pawła Ziemby, który opisał swoje wizyty u licznych lekarzy. Bardzo to pouczający i krzepiący tekst, wystawiający pozytywne (tęczowe) świadectwo polskiej służbie zdrowia. Nota bene, zarówno ten artykuł, jak i wywiad z Misią zilustrowany został (z talentem i poczuciem humoru) przez naszą nową współpracowniczkę, Agatę Maliszewską.

Nie chcieliśmy w tym numerze wyłącznie nauczać czy, co gorsza, pouczać. A już na pewno nie jest naszym celem tworzenie opresyjnej atmosfery charakterystycznej, niestety, dla polskiego (ale czy tylko polskiego?) szkolnictwa (pisze o tym w swym felietonie Sergiusz Rycaj). Zamiast więc głosić różne rzeczy ex cathedra, zapraszamy do dyskusji. Na przykład, o tym, czy Poznań sprzyja życiu studenckiemu. Kiedyś był uważany za silny ośrodek kultury studenckiej, zwłaszcza tej związanej z teatrem. Jak jest teraz? Czy ma do zaproponowania coś więcej niż „happy hours” i imprezy masowe? Kuba Krzyżański pyta o to Mateusza Dworka, szefa Fundacji Kultury Akademickiej. Kuba zaprasza także do kolejnego „tęczowego fyrtla” – tym razem wybierzemy się poza opłotki Poznania, do Suchego Lasu. Ponoć tam to się dopiero działo!

Tym, zaś którzy mają szeroko otwarte umysły (i nie tylko umysły) polecamy nowe queerowe dzieło Alaina Guiraudiego (autora „Nieznajomego nad jeziorem”) zatytułowane „W pionie” (patrz- wywiad z reżyserem i recenzja). Dostarcza ono sporo nieoczywistych rozkoszy miłośnikom zarówno sztuki filmowej, jak i sztuki kochania.

Bo edukacja to ważna rzecz, ale przecież nie można zapominać o przyjemnościach. Mam nadzieję, że jedną z takich przyjemności będzie lektura najnowszego numeru „Tęczowego Poznania”.

 

Bartosz Żurawiecki – krytyk filmowy, dziennikarz, pisarz. Szef działu recenzji w miesięczniku „Kino”. Autor blogu filmowego „Czego nie widać” na stronie kanału alekino+. Współautor książek: „Homofobia po polsku”, „Autorzy polskiego kina”, „Parametry pożądania”. Autor powieści „Trzech panów w łóżku, nie licząc kota”, „Ja, czyli 66 moich miłości”, „Nieobecni” oraz zbioru sztuk teatralnych „Erotica alla polacca”. W lutym ukazuje się jego nowa książka, „Do Lolelaj. Gejowska utopia”.

 

Zdj. Maciej Krajewski vel. Łazęga poznańska

Dodaj komentarz jako pierwszy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *